HBD+2 คิลคุง เหอะๆๆ ไม่คุงแล้วเนอะ
![สุขสันต์วันเกิดจ้า น่ากินจังเย้ยยย>[]<](http://www.mthai.com/webboard/upload_images/149824_2519180.jpg)
15ปีเท่าเราแล้วแต่ก็ยังเรียกเจ๊อยู่= = ชริๆ
สุขสันต์วันเกิดอาตี๋ ขอให้มีความสุขนะจ๊ะ..
ยังไงก็แก้นิสัยขายฉากไม่ได้อยู่ดีอ่ะจ๊ะ= =" sorryๆ
Fiction:Eye Shield 21
:คู่ไหน.....ไปอ่านเหอะ- -*
++++++++++++++++++++++++++++++
หลังการเลี้ยงฉลองชัยชนะของเดวิลแบท
....ภายในห้องเต็มไปด้วยซอมบี้ขี้เมาหลายตัวที่นอนเกลื่อนกลาดทั่วห้อง ร่างนึงยันตัวขึ้นมาจากซากศพ!?..ลุกขึ้นเดินข้ามสิ่งกีดขวางทั้งหลายไปยังขอบหน้าต่างอย่างคล่องแคล่ว..แม้จะเหยียบโดนหัวหรือขาของใครแต่พวกมันก็ไม่รู้สึกตัวกันเลย
"พระจันทร์หรือพระอาทิตย์....แสบตาชะม๊าดด ไปไกลๆไม่ได้หรืองายฟร้า"ร่างนั้นหรี่ตามองดูพระจันทร์ทรงกรดยามค่ำคืน....คงเพราะฤทธิ์จากแอลกอฮอล์จึงทำให้เขาสลืมสลือได้อย่างงี้
"ยังดื่มไม่พอหรือไงฮิรุม่า"เสียงนุ่มหูดังมาจากด้านหลังพร้อมกับแก้วน้ำเปล่าเย็นๆที่แนบแก้มของคนที่นั่งเท้าคางโวยวายใส่พระจันทร์อยู่
ฮิรุม่าปัดแก้วน้ำเย็นๆนั้นจนกระฉอกใส่คนที่ถืออยู่พลางจ้องมองใบหน้าของผู้มาเยือน
"หืม...เคี๊ยก!!~นายเป็นครายยย"ชายหนุ่มยังคงพูดไปตามประสาคนเมา แม้แต่เพื่อนเค้าเองยังจำไม่ได้
"= =a..นายดื่มหนักไปแล้วนะ ไปนอนพักดีกว่ามั๊ย"เพื่อนของเขาพยายามพยุงตัวของชายหนุ่มไปนอนแต่ร่างนั้นก็ขู่เอาปืนมายิงทุกทีจนเขาหมดกำลังใจที่จะฝืนใจ(ไม่ใช่ขืนใจหรอกเหรอ)ชายหนุ่มอีกต่อไป
เขาตัดใจเดินจากร่างนั้นมาแต่ก็ต้องชะงักเมื่อชายกางเกงของเขาถูกดึงและล้มลงพร้อมกับคนที่ดึงข้างหลัง...
"แกจะไปจากชั้นอีกแล้วเหรอ..อึก..อึก..ถ้าแกไปชั้น..ฆ่าแกแน่"ฮิรุม่าที่นั่งอยู่บนตัวของร่างสูงจ้องมองเขาด้วยสายตา..ละห้อย(?อธิบายไม่ถูกวุ้ย)
มุซาชิสังหรณ์ใจไม่ดีเสียแล้ว..ทุกครั้งที่มันเมามันเป็นงี้ทุกทีเลย
"ฮือ...อึ้ก"เค้าไม่ทันจะคิดจบน้ำใสๆก็ไหลออกมาจากตาของคนที่ทับอยู่...
ชายหนุ่มลอบถอนหายใจเล็กๆแล้วยื่นมือไปลูบพวงแก้มของฮิรุม่าที่ตอนนี้เป็นสีแดงระเรื่อเพราะการร้องไห้....มือใหญ่เช็ดน้ำตาของคนที่นั่งทับเขาอยู่เบาๆแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหูของร่างตรงหน้า
"ฉันมาก็เพราะนาย....แล้วฉันจะกลับไปทำไมอีก หึ"ถ้อยคำเดียวที่ทำให้ฮิรุม่าหน้าแดงเถือก
"จริงนะ...แกห้ามโกหกชั้นนะ"เขาหันหน้ามาปะทะกับร่างสูงที่ลอบยิ้มเล็กๆกับอาการของเพื่อน...คงจะสร่างเมามาหน่อยนึงแล้วละมั้ง..เขาคิดแล้วให้คำตอบที่พอใจกับคนตรงหน้า
"อือ...จริงสิ"ร่างสูงเขยิบเข้าไปใกล้ฮิรุม่ามากยิ่งขึ้น มือใหญ่เชยคางเล็กเข้ามาใกล้ มอบจุมพิตให้กับริมฝีปากบางนั้นแล้วแทรกปลายลิ้นเข้าหา เรียวลิ้นของร่างสูงลุกล้ำเข้าไปรับความหอมหวานของคนตรงหน้าราวกับจะควานหาบางอย่าง จนทำให้ฮิรุม่าเข่าอ่อนลงอวบ ลำแขนแกร่งโอบจากด้านหลังเมื่อร่างนั้นทรุดตัวลงมาทับเขาในท่านอน..
ฮิรุม่าจ้องมองร่างสูงอย่างโหยหา อารมณ์ปลุกเร้าจากการจูบเมื่อครู่ทำให้ร่างกายเร่าร้อนขึ้นมา
"นายจะทำ..อะ.."ร่างข้างใต้สะดุ้งเมื่อตนถูกเกาะกุมส่วนนั้นเอาไว้"อะไรน่ะ"ซิบกางเกงถูกรูดลงมาจนสุดเผยให้เห็นกางเกงขาสั้นลายสตอเบอร์รี่สีชมพูหวานแหว๋ว(แต่งเกินไปแล้วแกเอ้ย)
"ทำให้นายมีความสุข.."...มือเล็กสอดเข้าไปสัมผัสความเป็นชายของร่างสูง มืออีกข้างเริ่มปลดตะขอและซิบกางเกงของตน
"เฮ้ย...อย่า.."ร่างสูงอยากจะห้ามคนตรงหน้าเพราะมีคน(นอนกอง)อยู่ในห้องนี้เกลื่อนกลาด...แต่ก็เสียดายที่โอกาสดีๆอย่างนี้จะมีสักครั้งนึง
ร่างบางระดมจูบตั้งแต่ซอกคอ..หยอกล้อกับปุ่มที่เป็นเป็นไตบนแผงอกกว้างเรียกเสียงครางจากร่างข้างใต้ได้ดีทีเดียว
"อา...อืม"เสียงครางเริ่มมีมากขึ้นเมื่อมือของฮิรุม่าลุกเร้าร่างสูงเร็วขึ้น..
ฮิรุม่าสอดนิ้วเข้าไปในร่างของตัวเองเพื่อสร้างความเคยชิน....
"ชั้น...จะกลืนนายเข้าไปแล้วนะ"
ร่างบางกระตุกเกร็งเมื่อการรุกล้ำเริ่มขึ้นหลังจากที่เรียวนิ้วถูกถอนออกไป ฮิรุม่ารู้สึกได้ถึงการเสียดสีกันของร่างกาย ภายในตัวร้อนรุ่มราวกับถูกไฟเผา
หยาดน้ำตาเริ่มไหลรินออกมาพร้อมกับความเจ็บปวดที่เพิ่มมากขึ้น
"นายทำไม่เห็นจะได้เรื่องเลย.."เมื่อได้ยินเสียงสะอื้นของร่างด้านบน มุซาชิก็ยกสะโพกของร่างบางออกแล้วพลิกตัวขึ้นคร่อมแทน
"ให้ชั้นทำดีกว่านะ"ร่างสูงเบียดริมฝีปากกับริมฝีปากบางแล้วเริ่มต้นการควานหาอีกครั้ง เรียวนิ้วใหญ่กดลึกแทรกเข้าไปในร่าง...และเพิ่มจำนวนจากหนึ่งเป็นสอง กดเน้นเข้าหาร่างบางที่สั่นสะท้าน
เขาเอานิ้วออกมาช้าๆแล้วแทนที่ด้วยร่างกายของตน
"อ๊ะ"...ฮิรุม่าสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่พยายามจะเข้ามาในร่างของเขา
"อย...อย่า...เจ็บ..ไม่"มือทั้งสองยึดไหล่กว้างไว้แน่น...เล็บจิกแผ่นหลังของร่างสูงอย่างแรงเมื่ออีกฝ่ายขยับเข้าหา
"พอแล้ว..อา....เจ็บ"ฮิรุม่าดิ้นกุกกักภายใต้ร่างสูงที่เบียดกระชิด
"อ่า...ฮ่าาาา"ร่างสูงเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น รุกล้ำเข้าไปอย่างรวดเร็ว
.
.
.
.
.
.
.
.
"คุณฮิรุม่า...คุณฮิรุม่าคับเป็นอะไรไปเหรอ"เด็กหนุ่มร่างเล็กเขย่าตัวคนที่อยู่ข้างๆเมื่อคนข้างตัวดิ้นพรวดพราดอยู่บนเตียง
"อ่า....หืม"คนที่ถูกปลุกยันตัวขึ้นแล้วมองดูรอบๆ และนี่ก็คือห้องของเขาเอง
"เจ้าฟักกิ้งเปี๊ยก ชั้นนอนอยู่นี่นานแล้วเหรอฟะ"ชายหนุ่มหันไปถามคนข้างตัว
"ก็....อยู่กับผมตลอดไม่ใช่รึครับ-///////-"เซนะหน้าแดงกับคำพูดตัวเอง
....ฝันไปเหรอเนี่ย...นี่ชั้นเป็นอะไรไปฟะ...
คราวหลังชวนมุซาชิมา3Pดีก่า เคี๊ยก!!!~
+EnD+
จบ
จบ....จิงๆนะ....แฮ่...อย่าตามไล่ตื้บเลย
